Pańtwo Piastów

Władysław Łokietek

Po Przemyśle II krajem przez krótki czas rządził fatalnie król czeski, Wacław II. Jednak już w 1305 roku wybuchł przeciw niemu bunt kierowany przez Władysława Łokietka. Po śmierci Wacława II i jego syna, Wacława III, Łokietek objął władzę w ziemi krakowskiej, łęczyckiej, sieradzkiej, na Pomorzu Gdańskim i na Kujawach. Niestety, podczas gdy Łokietek umacniał swoją władzę w centrum kraju, Krzyżacy zajęli w latach 1308-1309 Pomorze Gdańskie, którego nie udało się już Władysławowi Łokietkowi odzyskać. W 1314 roku Łokietek zajął Wielkopolskę, a w 1320 koronował się w Krakowie na króla, co stanowiło precedens, bowiem dotąd koronacje królewskie odbywały się zawsze w Gnieźnie. Świeżo koronowany król starał się odzyskać Pomorze Gdańskie początkowo na drodze sądowej - gdy jednak Krzyżacy nie uznali wyroku papieża korzystnego dla Polski, Władysław Łokietek rozpoczął z Zakonem wojnę. Wojna była całkowitą klęską, Krzyżacy ograbili bowiem dotkliwie Wielkopolskę i zajęli jeszcze Kujawy. Nawet bitwa pod Płowcami z 1331 roku, którą wygrały wojska polskie, nie przeważyła losów wojny. Łokietek, dożywszy sędziwego wieku 73 lat, zmarł w 1333 roku. Pozostawił po sobie jednego syna - Kazimierza, zwanego później Wielkim.